Seyrani

Ondokuzuncu asırda yetişen Bektaşî saz şairlerindendir. Uzun müddet Mısır’daki Kaygusuz dergâhında oturduktan sonra seyahat arzusuna kapılmış, Arap illerini ve Anadolu’nun birçok yerlerini gezmiş, nihayet Isparta’da yerleşerek evlenmiştir. Yeniçeriliğin lağvı hâdisesini bir destanla tasvir eden şairin 1260 - 1265 (M. 1844 - 1849) yıllan arasında Isparta’da öldüğü anlaşılmaktadır.
Seyranî’nin kendi el yazısı ile yazılmış bir divanı Isparta’nın Lagos köyünde Atabeğli Naci Kum tarafından bulunmuş, istinsah edilmiştir.

-1-
İhlâs-ı delilim ol nûr-u kudret
İki cihan eden kendidir kendi
Bizleri mukaddem cenâb-ı izzet
Aşka revân eden kendidir kendi 

İbtidâ bir nûr-u kudret yarattı
Halkı halk etmezden kısmet yarattı
Arş u kürs ü levh ü cennet yarattı
Huri gılmân eden kendidir kendi

Dört kitab dört mezheb âdem eşyadır
Ol mahbûbun ismi rûha gıdâdır
Söyleyen söyleten nutk-i Hudâ’dır
Tûti lisân eden kendidir kendi

SEYRANİ kuluna aşkı tesellâ
İsmini özümde okudum yekta
Her kuluna verdi gûnâ tecellâ
Tertib Kur’ân eden kendidir kendi
Kaynak: ERGUN Sadettin Nüzhet, Bektaşî Şairleri, Devlet Matbaası, İstanbul, 1930

-2-
Behey tâlib can gözünü uyandır
Bu meydana sâhib meydan ol da gel
Pirler şerbetine canını kandır
İptidâ özünden mestân ol da gel

Yollar içre budur Hakkın has yolu
El tutanlar olur şah mü’min kulu
Mürşidin Muhammed rehberin Ali
İkrârında ahd ü peymân ol da gel

Teslim ol erlere sil süpür kalbi
Yetişir imdâda hak Hızır nebi
Pir Halil evlâdı İsmâil gibi
Doğranup tuzlanup kurbân ol da gel

Kendini kendine cehd et de buldur
Mahabbet ehli ol ayn-ı Cem güldür
Evvelâ ey talib nefsini öldür
Benliğin yabana at cân ol da gel

Böyle bulmuş tadın her helvacılar
On iki imamdan okur nâciler
Felekler sama’m döner bacılar
Nefsin başını biç üryân ol da gel 

Bu meydanda farzdır dolu içilir
Allah birdir ikilikten geçilir
Budur farz-ayn nefsin başı biçilir
Çık küfürden ehl-i îmân ol da gel

Başta duran çeker gülbang-i yârı
Sererler sofrayı açarlar dârı
Lokmalar hak olub çekerler carı
On ikidir erkân Selmân ol da gel

Nazar eyle meydandaki çırağa
Niyâz eyle mürşid olan ocağa
Bir bacıyla bir er kalka ayağa
Sama’ içre bir er arslan ol da gel

Mahabbete kandır yavrularını
Pîrimdir gözeten kuzularını
Pervane veş gözet sürülerini
Koyunlara sâdık çoban ol da gel

Bend eyle ayırma özün Ali’den
Mü’min olan murad alur uludan
Balım Sultan Hacı Bektaş Veli’den
Mustafâ Mürtezâ imrân ol da gel

Hadîce Fâtıma yâr-ı garımız
Hasen Hulk-ı Rızâ din settârımız
Hüseyin mevâlî cân ü yârımız
Zeynelâbidîn’e hayrân ol da gel

Muhammed Bâkır’dan gel tut katarı
Ca’fer-i Sâdik’a eyle ikrârı
Mûsa-i Kâzım’dan gel bul esrârı 
İmâm-ı Rızâ’ya candan ol da gel

Takı Nakî hakdır anla serveri
Hasen-ül-askerî dînin minberi
Muhammed Mehdi’dir mü’min rehberi
Tamam bunda işler devrân ol da gel

Üçler yedilerden sâkî görürsün
Kırklardan badeyi bâkî görürsün
Vücûdun şehrinde Hakkı görürsün
SEYRANİ bu şehre seyrân ol da gel
Kaynak: ERGUN Sadettin Nüzhet, Bektaşî Şairleri, Devlet Matbaası, İstanbul, 1930

-3-
îlm-i ledün dem çeküp sekrân olur Bektaşîler
Evvel âhır sırrına seyrân olur Bektaşîler
Lenterânî fehmine imrân olur Bektaşîler
Şehr-i dilde Tûr-i Mûsâ kân olur Bektaşîler
Hırka içre ser çeküp pünhân olur Bektaşîler
Sûretâ ehl-i harâbat cân olur Bektaşîler

Hoş görüp cümlesini gaybet yüzünden çıktılar
Yettiler birliğine mihnet yüzünden çıktılar
Kâr-ı dünyâdan geçüp zahmet yüzünden çıktılar
Vazgelüp mâsivayı kasret yüzünden çıktılar
Varlığın dağın delüp vîrân olur Bektaşîler
Râh-ı Hakka gün be-gün revân olur Bektaşîler

Nefs-i emmâresiniri üstüne makas oldular
Geçtiler inkâr yüzünden derdden halâs oldular
Tanrı’mn birliğine ikrâr ü ihlâs oldular
İptidâ nokta-i aşk bahrine gavvâs oldular
Sırrını sır eyleyüb irfân olur Bektaşîler
Haddi yok pâyânı yok ummân olur Bektâşiler

Seyr-i seyran SEYRANİ bir yâr elinden içtiler
Bezm-i vahdet câmını dildâr elinden içtiler
Buldular âb-ı hayat ahyâr elinden içtiler
Tâ Elest peymânesin Hünkâr elinden içtiler
Üç yedi kırk bir ile nihan olur Bektâşiler
Pir erenler râhına kurbân olur Bektâşiler
Kaynak: ERGUN Sadettin Nüzhet, Bektaşî Şairleri, Devlet Matbaası, İstanbul, 1930

-4-
Dolan gönül dolan eflâki arşı
Saadet bürcünün devranesi ol
Yâ sabûr yâ şekûr tevekkül başı
Yâ hamd ü senanın zikranesi ol 

Edegör hazrete daima kulluk
O sana göstermez âlemde yokluk
İndi Rabbanide budur makbullük
Mahbuplar şahının divanesi ol

Dal yürü beratın alayım dersen
Doğru söyle sahih olayım dersen
Defineye malik olayım dersen
Harabat yerlerin viranesi ol

Okunur kitapta beyyinat dinle
Söyleten söyliyen bir sıfat dinle
Söz dinle iyi tut nasihat dinle
Ananın babanın bir tanesi ol

Ağlattığın güldür güldürdüğün kap
Döktüklerin doldur doldurduğun ap
Aldığın varsa ver yıktıkların yap
Gözle her tarafın kârhanesi ol

Belâlarâ sabret o yârdan dönme
Ol kazaya razı azardan dönme
İkrar ver ikrar al ikrardan dönme
Sözünün özünün merdanesi ol

Su gibi yüzünü yerlere pestet
Elini dilini belini bestet
Nutku fesahatle âlemi mestet
Aşkı İlâhînin meyhanesi ol

Kalk seherle zikri lisanca yürü
Uyandır kalbini irfanca yürü
Hükmeyle nefsine sultanca yürü
Âsitanı yârın şahanesi ol

Âdeme nazar kıl Rahmanın gözet
Gönüller mamur et zebanın gözet
Hubbu fillâh üzre mihmanın gözet
Bilâdı Bağdadın kâşanesi ol 

Dostolup sarıl var bir yâr başına
Ya neler yazılmış er var başına
Cehteyle varasın pınar başına
Mahabbet meyinin atşanesi ol

Başına aşk tacın eyle dur üsküf
Derunun bahçesi açılsın şüküf
Ten içinde canın olunsun Yusüf
Her gönül mısrının sultanesi ol

Âdem âdemliğin bil cahil olma
Âdeme hürmet et gel kâhil olma
Nefes alıp verdikçe gafil olma
Ruhu zikrullahın her ânesi ol

Hub sıfat görün diyarı âhırda
Gaflet uykusuna yatma seherde
Herne görür isen özde nazarda
SEYRANİ o yârın seyranesi ol
Kaynak: ERGUN Sadettin Nüzhet, Bektaşî Şairleri, Devlet Matbaası, İstanbul, 1930

-5-
Eski libas gibi aşıkın gönlü
Söküldükten sonra dikilmez imis
Güzel sever isen gerdanı benli
Her güzelin kahrı çekilmez imis

Bülbül daldan dala yapıyor sekiş
O sebepten gülle ediyor çekiş
Aşkın iğnesiyle dikilen dikiş
Kıyamete kadar sökülmez imis

Sevdiğim değildin böylece ezel
Askinim bağına düşürdün gazel
İbrişimden nazik saydığım güzel
Meğer pulat gibi bükülmez imiş

SEYRANI'nin gözü gamla yaş imis
Benim derdim her dertlere baş imiş
Ben bağrımı toprak sandım, taş imiş
Meğer taşa tohum ekilmez imiş
http://asikremzani.net/ozanlar/Ozan_Seyrani.html

-6-
Gönül senden geçer yardan geçemez
Bağlanmış ikrara kavi özlüyüm
Her sözüm dinleyen özüm seçemez
Sırat köprüsünden ince sözlüyüm

Benim sözüm çürük değil sağ gibi
Çürük sözler erir akar yağ gibi
Üzerinden kervan geçer dağ gibi
Yokuşluyum sanma beni düzlüyüm

Yolcu ateş yakmak ile yol almaz
Erenlerin dokunduğu çul yanmaz
Cehennemde günah yanar kul yanmaz
Ben günahtan sürmelenmiş gözlüyüm

SEYRANİ aradım onu her yerde
Aşk-ı hakikatla düştüm bu derde
Tuttum günahımdan yüzüme perde
Rabbim divanında kara yüzlüyüm
http://asikremzani.net/ozanlar/Ozan_Seyrani.html

-7-
Hak yoluna gidenlerin
Asa olsam ellerine
Er pir vasfın edenlerin
Kurban olsam dillerine

Torunuyuz bir dedenin
Tohumuyuz bir bedenin
Münkir ile ceng edenin
Silah olsam bellerine

Bir üstada olsam çırak
Bir olurdu yakın ırak
Kemiğimi yapsam tarak
Yâr zülfünün tellerine

Bir kâmilin yolun tutsam
Aşk oduna yanıp tütsem
Bülbül gibi feryat etsem
Muhabbetin güllerine

Vücudumu kavursalar
Yönüm yâre çevirseler
Harman gibi savursalar
Muhabbetin yellerine

SEYRANİ kaldır parmağın
Vaktidir Hakka durmağın
Deryaya akan ırmağın
Katre olsam sellerine
http://asikremzani.net/ozanlar/Ozan_Seyrani.html

-8-
Hünkâr Hacı Bektaş'ın talibiyim ben
Değilim Abdalı Aksarayi'nin
Şems-i Tebriz gibi galibiyim ben
Mevlevilerdeki "def ü "nay"inin

Çok küheylan kuyruğunu düğerim
Şah-Merdan Ali'ye boyun eğerim
Öğersem ben böyle bir er öğerim
İsmini çekmezem "Hatem Tayi"nin

Âşıklardan güzel sevmek şan kalır
Âşıkın benzinde sanma kan kalır
Dokunsa ok ucu kimde can kalır
"İbni Vakkas" gibi gazi yayının

SEYRANİ yemiştir felek sillesin
Evvelden çekmiştir aşkın çillesin
Gözünün kanıyla biçmiş hüllesin
Kerbela çenginin matem ayının

http://asikremzani.net/ozanlar/Ozan_Seyrani.html

-9-
İdris terziliği icat etmeden
Endazeden geçti boynumuz bizim
Anka yaratılıp Kaaf'a gitmeden
Bin Kaaf'ı beklerdi toyumuz bizim

Kalıbını değiştirse birimiz
Zâhit bin yıl yusa çıkmaz kirimiz
Hayatta pâk eder bizi pîrimiz
Murdar ölmek değil bizim huyumuz

Bir SEYRANİ vardır başı feslimiz
Cümlemiz çarıklı, yoktur meslimiz
Münkire karışmaz bizim neslimiz
Mehdi'den ayrılmaz soyumuz bizim
http://asikremzani.net/ozanlar/Ozan_Seyrani.html

-10-
Bu gece uykuda gördüm bir mana
Ne ben yorabildim ne de yoran var
Erenler bir nişan dikmiş meydana
Ne ben vurabildim ne de vuran var

Aktı bir şehire gönlümün nehri
Bir kış baran oldu Huda'nın katn
Alt üst olmuş diye gezdim o şehri
Ne kimse üşümüş ne de buyan var

Bülbül okur güle binbir müsemma
Marifet değildir ilm-i muamma
SEYRANİ'yim benim derdim çok amma
Ne ben derdim derim ne de soran var
http://asikremzani.net/ozanlar/Ozan_Seyrani.html

0 yorum:

Yorum Gönder

Yorumunuz bizim için değerli...